ماه دومین جسم درخشان آسمان بعد از خورشید است. اما ماه از خودش نوری ندارد. نوری که می‌بینیم بازتاب نور خورشید از سطح ماه است. فاصله‌ی متوسط ماه تا زمین ۳۸۰ هزار کیلومتره. به قسمت‌های تاریک ماه، دریا یا ماریا و به قسمت‌های روشن‌تر کوه‌ گفته میشه. در مورد پیدایش ماه نظریات مختلفی ارایه شده است. عده‌ای معتقدند که با زمین شکل گرفته. عده‌ای می‌گویند که در سامانه‌ی خورشیدی سرگردان بوده و به دام جاذبه‌ی زمین افتاده. عده‌ای می‌گویند که قسمتی از زمین بوده و بعدا جدا شده است و عده‌ای آن را ناشی از برخورد جسمی بزرگ به زمین می‌دانند.

ماه ما بزرگترین ماه سامانه‌ی خورشیدی به نسبت سیاره‌ی مادرشه و جاذبه‌ی اون یک ششم جاذبه زمین است.  این مقدار جاذبه، آب‌های زمین را به سمت خودش میکشه و جذر و مد را به وجود میاره. ماه اتمسفر نداره، پس هیچ صدایی در آن جابه‌جا نمی‌شود و سکوت مطلق است.

در زبان لاتین، مون و در زبان عربی به اون قمر گفته میشه.