این سیاره هرمزه، بزرگترین سیاره‌ی سامانه‌ی خورشیدی. این سیاره خانه‌ی بزرگترین توفانیه که تا به حال دیده شده و به اون لکه‌ی قرمز بزرگ گفته میشه. لکه‌ی قرمز هرمز نزدیک به ۲۴۰۰۰ کیلومتر قطر داره و می‌تواند زمین را در خودش ببلعد.  بادها با سرعت ۴۰۰ کیلومتر در ساعت در حال وزیدن هستند و صدها رعد و برق، بزرگ‌تر و قدرتمند‌تر از رعد و برق‌های زمین در آن شکل می‌گیرند.

هرمز پس از خورشید بزرگ‌ترین جسم سامانه‌ی خورشیدیه. جرم اون ۳۲۰ برابر کره‌ی زمین است. اگر جرم تمام سیارات منظومه‌ی شمسی را بر روی هم بگذاریم، هرمز به تنهایی سه برابر همه‌ی آن‌ها جرم دارد.

هرمز ماه‌های زیادی دارد که به دور آن در حال گردش هستند. یکی از آن‌ها گانیمد، بزرگ‌ترین ماه سامانه‌ی خورشیدی است.

جاذبه‌ی هرمز تقریبا دو و نیم برابر جاذبه‌ی زمین است. اگر در زمین ۵۰ کیلوگرم وزن داشته باشید، در هرمز ۱۳۰ کیلوگرم وزن خواهید داشت.

هرمز هر ۱۰ ساعت یک‌بار به دور خود می‌چرخد.

هرمز سطحی ندارد و یک غول گازیه. گازهایی مانند هیدروژن، هلیوم، آمونیاک، متان و سولفور که شکل ابر رنگی پیچشی اون را درست کرده‌اند.

این گازها در سطح هرمز به شکل دریایی خمیرمانند و چسبناک هستند و سرعت بالای چرخش این دریای گازی باعث حرارت بالا و میدان مغناطیسی قدرتمند هرمز شده.

نام لاتین این سیاره ژوپیتر و نام عربی آن برجیس است.